ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

26/9/13

Ο αγώνας, μια αέναη διαδικασία στη ζωή του Εθνικιστή

Η ζωή μας, από τη στιγμή που γεννιόμαστε αποτελεί μια διαδρομή με ευχάριστες και δυσάρεστες στιγμές. Στιγμές που σηματοδοτούν τις προϋπάρχουσες εμπειρίες μας, που καθορίζουν και τη στάση μας, δηλαδή τη θέση μας την ιδεολογική και προσωπική απέναντι στις προκλήσεις της ζωής. Μπαίνουμε στον αγώνα της ζωής όταν γεννιόμαστε, μια καθαρά βιολογική διαδικασία και τον εγκαταλείπουμε όταν πεθαίνουμε. Ανάμεσα στη χρονική στιγμή του παρελθόντος που γεννηθήκαμε και στη μελλοντική στιγμή που θα πεθάνουμε στέκεται αγέρωχα μια και μοναδική σε βαρύτητα λέξη: «Αγώνας».

Στο πλούσιο και τεράστιο ελληνικό λεξιλόγιο θα βρούμε λέξεις που διαθέτουν κι ενέχουν τον όρο της αγωνιστικότητας, μιας και το ίδιο το Έθνος των Ελλήνων είναι ζυμωμένο και σφυρηλατημένο από Αγώνες που διαμορφώνουν το ιστορικό του αποτύπωμα στη Γένεση του Κόσμου.



Στην εποχή του Ομήρου, του Ηρόδοτου και του Πίνδαρου η λέξη σηματοδοτεί τις αγωνιστικές εκδηλώσεις και το εννοιολογικό αυτό περιεχόμενο έρχονται να το εμπλουτίσουν οι τραγικοί ποιητές δηλώνοντας και τονίζοντας τη μάχη που θα πρέπει να κάνει ο άνθρωπος με τα πάθη του προκειμένου να επιτευχθεί ο απώτερος στόχος του! Και οι Έλληνες ήξεραν να αγωνίζονται. Είτε οι θεοί τους, είτε οι ίδιοι ως ημίθεοι ή θνητοί, το αγωνιστικό τους πνεύμα, η δοκιμασία, η εμμονή για βελτίωση, για κατάκτηση του ύψιστου αγαθού σφραγίζουν τις πράξεις τους προσδίδοντας μια άλλη διάσταση στη λέξη «αγώνας». Ο ρόλος που επωμίζονται οι αγώνες κατά καιρούς στις διάφορες εκφάνσεις του ελληνικού κόσμου αντιστοιχούν στον χαρακτήρα και στις μεταμορφώσεις που γνώρισαν οι ελληνικές πόλεις στην αρχαιότητα. Η άμιλλα, η συναγωνιστική επίδοση, ο κοινός στόχος, η πίστη στην καταξίωση και η πειθαρχία δεν διαμορφώνει μόνο τους αθλητές του αρχαίου κόσμου, αλλά και τους πολίτες της ελληνικής κοινωνίας! Μέσα σε αυτή την θερμοκοιτίδα των αξιών αναβλύζει η αγάπη για το Έθνος, για την Πατρίδα. Από την αρχή της γένεσης των Εθνών, ο Έλληνας ήταν Εθνικιστής και όπως λέει ο Ίωνας Δραγούμης όταν ο Έλληνας πάψει να είναι Εθνικιστής, σταματά να είναι και Έλληνας! Η αγάπη του προς το Υπέρτατο Αγαθό, την Πατρίδα, είναι η φυσική απόρροια του Εθνικισμού του και ο Εθνικιστής δεν νοείται παρά μόνο ως ενεργός Πατριώτης. Έχουμε χρέος να προασπίσουμε και να αγωνιστούμε μέχρι εσχάτων, ως νέοι Αθηναίοι οπλίτες, πέρα από κάθε προσωπικό αίσθημα ή συμφέρον ατομικό ή ταξικό να παραδώσουμε την Πατρίδα μας μεγαλύτερη, ισχυρότερη και καλύτερη.

Είναι εύκολος αυτός ο αγώνας σήμερα;

«Στην εποχή που διανύουμε έχουν καταρρεύσει οι κοινωνικές, οι εκκλησιαστικές και οι ιδεολογικές πεποιθήσεις και αξίες. Δεν υπάρχει υπέρτατο αξίωμα, ούτε υψηλή ιδέα που να κατευθύνει τη ζωή των Λαών χωρίς να αμφισβητείται. Η ομάδα μάχεται εναντίον της ομάδας, το Κόμμα εναντίον του Κόμματος, οι εθνικές αξίες εναντίον των διεθνιστικών δογμάτων, ο άκαμπτος ιμπεριαλισμός εναντίον του εξαπλούμενου πασιφισμού, το χρηματοπιστωτικό σύστημα αλυσοδένει με χρυσές αλυσίδες κράτη και λαούς, η οικονομία νομαδοποιείται, η ζωή εκριζώνεται. Οι νεκροί που μετράμε είναι θύματα όχι ενός πολέμου αλλά της καταστροφής μιας εποχής που έχει χάσει όλες της τις αξίες και ταυτόχρονα είναι οι μάρτυρες μιας νέας αυγής, μιας νέας πίστης»

Τα λόγια αυτά μήπως περιγράφουν τα σημερινά δρώμενα στην κοινωνία μας; Μια κοινωνία που μαστίζεται από το απύθμενο θράσος των πολιτικάντηδων τόσο της φιλελεύθερης ψευτοδημοκρατίας όσο και της μαρξιστικής θολοκουλτούρας; Κι όμως τα προηγούμενα λόγια ανήκουν στον μεγάλο Εθνικιστή Ρόζενμπεργκ, όταν το 1925 περιέγραφε τις αναταραχές της εποχής του μέχρι να φτάσει η εποχή της δημιουργίας της εθνικιστικής Γερμανίας. Πίσω πάντα από κάθε δημιουργία ή ένα επίτευγμα κρύβεται ο «αγών». Και ο αγώνας του Εθνικιστή δεν τελειώνει ποτέ, δεν έχει στιγμές νηνεμίας ή εφησυχασμού. Έχει συνταυτίσει τη ζωή του με τον ιερό πόθο της ελεύθερης Πατρίδας. Θάρρος, πίστη, αντοχή, υπακοή, πειθαρχία είναι τα όπλα του πραγματικού Εθνικιστή, απέναντι στις οποιεσδήποτε αντιξοότητες και διαστρεβλώσεις που δέχεται κάθε μέρα από τους αντιπροσώπους των μασονικών διεθνιστών και τα Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού. Και δεν είναι λίγα τα παραδείγματα των καιρών που έρχονται να μας κλυδωνίζουν και να μας δοκιμάζουν. Αλλά η σκέψη μας, η ψυχή μας, οι αισθήσεις μας πρέπει να είναι προσηλωμένες σε ένα και μόνο στόχο, σε μία μεγαλειώδη, ατέρμονη και άδολη Ιδέα: τη διάσωση του Έθνους!

Η Χρυσή Αυγή είναι το μόνο γνήσιο και αυθεντικό Εθνικιστικό Κίνημα που η πεμπτουσία του, η ολότητά του καθορίζεται από την εθνική του συνείδηση. Όλοι εμείς που πλαισιώνουμε το κάστρο αυτό πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα. Αλήθεια είμαστε τόσο επικίνδυνοι όσο θέλουν να μας προβάλουν; Οι Εθνικιστές μπορούν να προξενήσουν καταστροφές; Η προσωπική και ταπεινή μου απάντηση είναι πως ΝΑΙ. Σε κάθε αγώνα ή μάχη της ζωή μας είτε σε προσωπικό, είτε σε κοινωνικό ή πολιτικό επίπεδο περιμένουμε την νίκη ή την ήττα. Για να πετύχεις όμως το πρώτο, θα πρέπει να είσαι έτοιμος για το δεύτερο. Φέρτε στη μνήμη σας ιστορικές εποχές του Έθνους μας: Θερμοπύλες, η παλιγγενεσία του 1821, το έπος του 1940. Χωρίς θυσίες δεν γίνονται αγώνες. Ναι, λοιπόν ο Εθνικιστής προκαλεί καταστροφές κι αν αυτές δεν οδηγούν πάντα στην Νίκη, οδηγούν στη Δόξα. Η ζωή του Έθνους είναι ανεκτίμητη, αναντικατάστατη, μετριέται με αιώνες και η ζωή η δική μας μικρή και ασήμαντη. Κουβαλάμε όμως μια πολύτιμη πνευματική παρακαταθήκη, κράμα ανδρείας και σοφίας, αναρίθμητων γενεών και πρωτοπόρων ηγετών. Είναι η μοναδικότητα της Φυλής μας που δημιούργησε πολιτισμό μοναδικό στον κόσμο. Με την έννοια αυτή μήπως δεν μας έχουν κατηγορήσει για ρατσιστές;

Ας βάλουμε στο μυαλό μας, Συναγωνιστές, ότι το ιστορικό γίγνεσθαι της ανθρωπότητας είναι συνυφασμένο με αγώνες και πολέμους και ας προχωρήσουμε σύσσωμοι Εμπρός, γιατί για εμάς τους περήφανους Χρυσαυγίτες δεν υπάρχει άλλος δρόμος κι επιστροφή κι ας βροντοφωνάξουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας σε όλους εκείνους που μας θέλουν υποτακτικούς και δούλους:

Ζήτω ο Αρχηγός!
Ζήτω η Χρυσή Αυγή!


Μελίρρυτη
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...