ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

26/1/14

Οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις είναι από τις μεγαλύτερες αιμορραγικές πληγές της ελληνική οικονομίας

Είναι γνωστό σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία ότι οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις είναι από τις μεγαλύτερες αιμορραγικές πληγές της ελληνική οικονομίας. Ποσά εκατομμυρίων ευρώ ικανά να θρέψουν τους κατοίκους μιας ολόκληρης πόλης, δίνονται προς θρέψη αυτών, παρόλο που το έργο τους είναι μηδενικό, και οι σκοποί τους κάθε άλλο παρά αδιάφθοροι.

Κατά καιρούς έχουμε πληροφορηθεί για διάφορες τέτοιες οργανώσεις που έχουν μπει στο στόχαστρο της Οικονομικής Αστυνομίας με ένα μεγάλο «κύκλο» χαμένων εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία είχαν μεταφερθεί σε λογαριασμούς μελών για εξόφληση προσωπικών δανείων, λειτουργία off shore εταιρειών, ανακαίνιση ακινήτων και άλλες αιτίες.

Η «Δήμητρα» είναι Μη Κυβερνητική Οργάνωση «κατά της φτώχειας» που ιδρύθηκε το 1991, έχει έδρα τη Λάρισα και διατηρεί παράρτημα στην Αθήνα. Η αίσθησή μας είναι ότι οι φτωχοί δεν γνωρίζουν την ύπαρξή της.
Στοιχεία ζητήθηκαν επίσης από την Ο.Α. για τον Διεθνή Οργανισμό Γαλλοφωνίας που είναι διεθνής οργανισμός γαλλόφωνων χωρών και κυβερνήσεων, με έδρα το Παρίσι, ο οποίος ιδρύθηκε στις 20 Μαρτίου 1970. Ωστόσο, παραμένει άγνωστο γιατί επιδοτήθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο.
Επίσης έρευνα έγινε για το Ίδρυμα Αγά Χαν που έχει στόχο την «καταπολέμηση της φτώχειας στον Τρίτο Κόσμο», με μια ιδιότυπη ωστόσο στόχευση στην περιοχή Γκουτζαράτ στην Ινδία. Ακόμα μια ΜΚΟ που βρέθηκε στο στόχαστρο της Ο.Α. ήταν ο «Κύκλος της Πάτμου» η οποία δραστηριοποιήθηκε τη δεκαετία του ΄90 με στόχο τη σύνδεση θρησκευτικής συνείδησης και περιβάλλοντος, η ποινική δικογραφία της οποίας ξεπέρασε τις 7.000 σελίδες.
 
Η ύπαρξη οργανώσεων που διατείνονται με σθένος την προάσπιση των συμφερόντων των παιδιών, είναι ένα γεγονός αδιαμφισβήτητο. Εταιρείες κολοσσοί εντός των τειχών που εκπροσωπούν ανήλικα παιδιά κάπου στο χάρτη, εκμεταλλευόμενες το αίσθημα ευαισθητοποίησης των ανθρώπων, αλλά και εταιρείες που «προστατεύουν» παιδιά εντός Αττικής βασίζουν την ύπαρξή τους στην άγνοια της κοινωνίας. Στρατός από εθελοντές στηρίζουν το «έργο» τους και καλοπληρωμένοι υπάλληλοι του δημοσίου, με στερήσεις του Ελληνικού Λαού, διαφυλάττουν τα «κεκτημένα» τους. Για όσες από αυτές ο στόχος τους είναι παιδιά κάποιας άλλης ηπείρου, το ενδιαφέρον μας παραμένει έντονο αλλά δεν είναι το ζητούμενο. Αυτό που θα έπρεπε να σκεφτούν όσοι τις ενισχύουν οικονομικά, είναι το αριθμητικό μέγεθος αυτών των οργανώσεων σε όλες τις προηγμένες χώρες και το μηδενικό αποτέλεσμα που έχει στις χώρες που καπηλεύονται. Για αυτές όμως που η έδρα τους και η δραστηριότητα τους παραμένει στη χώρα, θα έπρεπε τουλάχιστον να λειτουργούν εθνικά το λιγότερο, σε μια εποχή οικονομικής καταστροφής που οι Έλληνες δοκιμάζονται τόσο σκληρά και αδυσώπητα . Η προστασία των ανήλικων παιδιών από τις δύσκολες συνθήκες που τυγχάνει να βρεθούν σίγουρα είναι ηθελημένο και ευχής έργων. Είναι καταδικαστέο, μεμπτό και τραγέλαφος , η προάσπιση αλλοδαπών παιδιών σε βάρος ελληνόπουλων. Στέγες ανηλίκων που το ποσοστό των αλλοδαπών υπερβαίνει κατά πολύ των ελλήνων, σε μια αναλογία 5 προς 1. Αιτήσεις ελλήνων παραμένουν αρχειοθετημένες, ενώ γίνονται δεκτές από Ρομά , Τούρκους, Αλβανούς, και Αφγανούς. Ενήλικοι νεαροί που έχει παρατηρηθεί οι διαφοροποιημένες ερωτικές τάσεις τους, κατοικούν στην ίδια στέγη με ανήλικους. Ανίκανοι παιδονόμοι, αποσπασμένοι από διάφορα σωφρονιστικά ιδρύματα, μη έχοντας την κατάλληλη κατάρτιση και παίδευση, αδυνατούν να μάθουν στοιχειώδεις τρόπους καλής συμπεριφοράς στους οικότροφους. Ένα πλήθος εθελοντών που τους παρέχουν από βοήθεια στα μαθήματα ως ιατρικές γνωματεύσεις , οδοντιατρικές εργασίες παροχή φαρμάκων ακόμα και ορμονικών, αφιλοκερδώς! Πλήρης ασυδοσία και κορεσμός τροφίμων, ακόμα και από προσφορές ιδιωτών, οι οποίοι έχουν την αίσθηση ότι έκαναν τα πλείστα για την σωτηρία της ψυχής τους, αδυνατούν να καταναλωθούν ώστε καταλήγουν να γίνουν τροφή για τους κάδους απορριμμάτων. Εκπαιδευόμενοι κοινωνικοί λειτουργοί ασκούν με αποτυχία το λειτούργημά τους λόγο έλλειψης εμπειριών και πρακτικής εξάσκησης. Όλα αυτά σε μια εποχή που οι κοινωνία μαστίζεται από δεινά, πείνα και ανεργία!

Η νέα γενιά των «Πάσσαρων» εκκολάπτεται ! Τρόφιμος και ο ίδιος σε μια παρόμοια στέγη.

Ακόμα και να θέλαμε να πιστέψουμε ότι το όραμα κάποιων τέτοιων ΜΚΟ παραμένει αθώο και αδιάβλητο, δυστυχώς το αποτέλεσμα δεν μας αφήνει περιθώρια δεύτερης σκέψης.

Σε μια κοινωνία που νοσεί και παρακμάζει η ύπαρξη ιδρυμάτων με αυτό τον τρόπο λειτουργίας, επιβαρύνουν επιπροσθέτως την ελληνική κοινωνία.

Τόσα εκατομμύρια ευρώ περνούν από τα χέρια τους………………

τουλάχιστον …………….ας αγοράσουν μια σημαία!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...